******توي دشت بي پناهي ، بي تكيه گاهي ، ياوري از غيب رسيد به فرياد******

بگذار ساده بگويم

گرچه ديگران حرف هايم را نمي فهمند

اما مي دانم كه تو خوب آنها را مي فهمي.

خوب دركشان مي كني.

زيرا كه تو هم خوب مي بيني ، هم خوب مي شنوي و هم خوب مي خواني.

نمي دانم چرا تا به حال مي ترسيدم بگويم : دوستت دارم...

شايد مي ترسيدم كه بگويم و آن گاه جزء مدعيان عشقت شوم

ولي من در عشق تو مدعي نيستم ... من ، بي ريا ، ساده ، بي آلايش عاشقم!

هميشه دوستت دارم. خودت بهتر از هر كسي مي داني هر وقت دلم مي گرفت

تنها نام تو آرام بخش اين قلب خسته بود و هست... تا هميشه...

عزيز من ! ديگر امشب كنار مي گذارم اين ترس را كه بگويم : دوستت دارم...

ديگر از بردن نام عشق تو ترسي ندارم

مي خواهم امشب ، اينجا ، دست در دست نسيم خنك مهر تو

تا آسمان پر خورشيد واژه هايت پرواز كنم

مي خواهم امشب از باران پلي بسازم تا خورشيد. از ابر ها پلي بسازم تا ماه.

مي خواهم امشب هر آنچه را كه سال ها تفكيك كرده ام گرد هم بياورم

تا شايد واژه هاي عاشقانه به خود اجازه دهند كه براي تو به روي قلم بيايند.

مي خواهم امشب اين سكوت مرگبارم را بشكنم

اين سكوتي كه ذره ذره مرا مي جود

و من خرد مي شوم كه نتوانسته ام واژه ها را برايت رديف كنم

تا شعري بلند از عشقت بسرايم...

 بگذار در ميان جمله هايم هيچ دليل منطقي وجود نداشته باشد.

بگذار براي يك بار هم كه شده نوشته هايم بدون منطق باشند

فقط از روي احساس و احساس و احساس ... و شايد عشق!

بگذار تا تو بهانه اي شوي كه من دوباره با اين واژه ها نفس بكشم

دوباره آسماني شوم... دوباره باراني شوم... با تو...با تو...  

                    عشق را پيدا كردم... فقط تو بودي...

                                                ***********

تكرار سلام

نمي دونم از چي مي خوام بنويسم. فقط اينو مي دونم كه خيلي دلم مي خواست بيام و تو اين شباي قشنگ يه مطلبي تو وبلاگ بذارم. هيچ متن خاصي هم ندارم كه واسه اين شبا بنويسم. هيچ چيز خاصي هم به ذهنم نمي رسه. اما مي دونم كه اين شبا شباي قشنگيه. تو هر حالتي كه باشي. تو شادي تو غم تو بيماري دلت مي خواد با خدا حرف بزني و از اوني بگي كه واست يه دنيا ارزش داره...

                                                ***********

        تو آسمون دلبري      تو از همه بالاتري

                        ************

... نه دوست داري گريه كني. نه دوست داري داد بزني. نه دوست داري يه گوشه اي بشيني و زانوي غم به بغل بگيري. اصلا اين شبا به بركت قدوم اون چهار تا عزيز يه رنگ و بوي ديگه اي داره واسه همه مون. همه ي ما از هر فرقه و مذهب و ديني باشيم ته ته ته دلمون اونارو دوست داريم. يعني خودشون مي خوان كه ما اونارو دوست داشته باشيم... اصلا دوست داشتن اونا يه چيز ذاتي كه تو تموم آدما هست...

                                                ************

       خدايا من در كلبه ي فقيرانه ي خود كسي را دارم كه تو در عرش كبريايي خود نداري. من چون تويي دارم و تو چون خود نداري.

                                                             ( امام سجاد (ع) )

                                    ************

...حسابي پرت و پلا گفتم انگار ولي خيلي خوشحالم كه امشب اين توفيقو داشتم كه چند خطي بنويسم. حسابي سبك شدم. حسابي واسه خودم كيف كردم. اصلا واسه نوشتن از اونا نياز به هيچ متن خاصي نيست فقط اين حس رو داشته باشي كه نامي از اونا تو وبلاگت بياد حسابي خلوتت رو نوراني مي كنه...و حس قشنگي هم هست...شمام اين فرصتو از دست ندين و تا فرصت هست و اين شبا هنوز تموم نشده قلمو بردارينو شروع كنين به نوشتن...  

                                                  ************   

              همين كه عطر تو اينجاست... ديگر چه بگويم...؟

بارون بهاري

                           باد ما را خواهد برد...